است ، و صعودا كوهى است از مس در ميان جهنم ، و اثاما رودخانه‌اى است از مس گداخته كه بر دور آن كوه جارى است ، و اين موضع بدترين جاههاى اين طبقه است « 1 » . و از حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام منقول است كه : در جهنّم وادى هست كه آن را سقر مىنامند ، از آن روزى كه خدا آن را خلق كرده است نفس نكشيده است ، و اگر خدا سقر را رخصت فرمايد به قدر سوراخ سوزنى نفس بكشد ، جميع آنچه در روى زمين است بسوزاند ، و اهل جهنّم به خدا پناه مىگيرند از حرارت و گند و بدى و كثافت آن وادى ، و آنچه خدا در آنجا براى اهلش مهيّا فرموده از عذاب خود ، و در آن وادى كوهى است كه جميع اهل آن وادى پناه مىگيرند به خدا از گرمى و تعفّن و كثافت آن كوه ، و از عذابهائى كه خدا در آنجا براى اهلش مقرّر فرموده ، و در آن كوه درّه‌اى هست كه اهل آن كوه به خدا استعاذه مىنمايند از گرمى و گند و كثافت آن درّه و عذابهاى آن ، و در آن وادى چاهى است كه اهل آن درّه از گرمى و تعفّن و قذارت و عذاب شديد آن چاه به خدا پناه مىبرند ، و در آن چاه مارى هست كه جميع اهل آن چاه از خباثت و تعفّن و كثافت آن مار و زهرى كه خدا در نيشهاى آن مقرّر فرموده به خدا پناه مىبرند . و در شكم آن مار هفت صندوق است كه جاى پنج كس از امّتهاى گذشته است ، و دو كس از اين امّت ، امّا آن پنج كس قابيل است كه برادر خود هابيل را كشت ، و نمرود است كه با ابراهيم منازعه كرد و گفت مىميرانم و زنده مىگردانم ، و فرعون است كه دعوى خدائى كرد ، و يهودا است كه يهود را گمراه كرد ، و بولس است كه نصارا را گمراه كرد ، و از اين امّت دو اعرابىاند كه ايمان به خدا نياوردند يعنى

--> ( 1 ) بحار الانوار 8 / 289 - 290 ح 27 .